ایران هم به کشورهای دارای فناوری هسته ای پیوست.

خبر یک سطر است، اما مبدأ تحولات عظیمی در کشور عزیزمان است. از آنجا که چند سالی است با انبوه خبرهای هسته ای مواجهیم و به خواستهء برحق خود پافشرده ایم، مانند ماهی ای که در آب است و قدرش را نمی داند، شاید اکنون عظمت خبر را آنچنان که هست درنیابیم. هرچند که از گوشه و کنار کشور خبر می رسد که مردم شادی می کنند، سجده شکر می گذارند و نماز شکر به جا می آورند. هرچه زمان بگذرد جنبه های غرورآمیز این دستاورد بیشتر جلوه می کند و اگر عمری باقی باشد، در آینده که به میان سالی و کهن سالی برسیم، خاطرات این روزها جذابیت و شیرینی خاصی پیدا خواهد کرد.

در این زمینه نکاتی نیز گفتنی است که پیشنهاد می کنیم تا پایان این نوشته با ما باشید:

ثبت کنید| حیف است این اتفاق مهم در دفتر یادداشت های روزانه مان ثبت نشود. آنها که دفتر خاطرات ندارند ، دست کم خاطرات این واقعه ء عظیم و مهم را برای خودشان بنویسند و برای آینده ء خود و فرزندانشان به یادگار بگذارند.

تاریخ را همان طور که هست بنویسید و استنادات نیز فراموش نشود. در واقعهء مهم ملی شدن صنعت نفت، اکنون گاه شاهد تحریفاتی هستیم که برخی سعی دارند نقش آفرین اصلی – یعنی روحانیت – را از تاریخ حذف کنند و هر چند که موفق نخواهند شد، اما شبهاتی را وارد می کنند.

دولت کریمه| بدون شک فرآیند دست یابی به انرژی هسته ای از دولت های قبل آغاز شد و این نکته باید در خاطراتمان ثبت شود. اما فراموش نیز نخواهیم کرد که در دولت ملی، و با رویکرد قهرمانانه دکتر احمدی نژاد و با اراده و حمایت مردم سرافراز، در این دوره بود که موفق شدیم بدون واهمه از غوغا سالاران جهانی برنامهء هسته ای را به پیش ببریم و با قاطعیت آن را اعلام کنیم و جهان اسلام را شاد کنیم. شاید اگر این دولت، با اراده ء عموم مردم اکنون در رأس کار نبود، هنوز در پیچ و خم اعتماد سازی خود را گم کرده بودیم!

توکل به خدا| پس از اعلام خبر توسط رئیس جمهور محترم، ثابت شد که کشور عزیزمان در میان دولت های قدرتمند دوستی ندارد. در کنار غرض ورزی های رژیم جنایتکار صهیونیستی و امریکای ضد حقوق بشر و در کنار ابراز نگرانی کشورهای زورگو و مکاری چون فرانسه و انگلیس، حتی روسیه نیز از پیش رفت ایران ابراز نگرانی کرده است و در موضعی مداخله جویانه خواسته است که ایران تمام اقدامات خود را متوقف سازد. دولت روسیه باید بداند اگر ایران حاضر به همکاری با آن کشور شده است، به این دلیل است که در یک تعامل دو طرفه هر دو کشور سود ببرند، والا اگر کشور عزیزمان نیاز به قیم و آقابالاسر داشت، امریکا که از روسیه قوی تر بود! ما به خدا توکل داریم و دولت مردانمان به حمایت بی نظیر ملتشان متکی هستند، نه به دولت هایی که در رویاهایشان خود را قدرتمند می دانند.

در چارچوب معاهدات| ما این فناوری را در چارچوب معاهدات بین المللی پی گیری می کنیم. نه حرف زور می پذیریم و نه به دنبال انحرافات هسته ای هستیم. کشور ایران اعم از دولت و ملت، باور دارند که سلاح هسته ای قدرت نمی آورد. همچنان که شوروی بزرگ که قدرت اول سلاح های هسته ای در جهان بود از هم فرو پاشید، رژیم صهیونیستی با حدود دویست کلاهک هسته ای از آسیب درامان نیست و نتوانست از پیروزی حماس جلوگیری کند و امریکا نیز در منجلاب های خود ساخته غرق است و رو به نابودی است. سلاح هسته ای به کدام یک از این کشورها وفا کرده است؟

دشمن اصلی امریکا| امام راحل(ره) فرمودند که دشمن اصلی ما امریکاست و باز فرمودند که امریکا هر کاری علیه ایران نکند، معنی اش این است که نتوانسته! (نقل به مضمون)

آیا امریکا از دشمنی دست برداشته است؟ واقعیت این است که امریکا هر وقت بتواند دوست دارد ایران را یا تسلیم زور کند و یا نابود سازد. انرژی هسته ای هم بهانه است. آن روز هم که این موضوع نبود امریکا ما را به نقض حقوق بشر متهم می کرد و اکنون این سوژه داغ تر است. برخی که گمان می کنند اگر ما به دنبال انرژی هسته ای نباشیم، امریکا آرام می شود، به عمق قضیه توجه ندارند. اتفاقاً هر چه ایران قدرتمند تر گردد و اتکای به خودش بیشتر شود، احتمال تهدید دشمن کمتر می شود.

و اگر بنا به هر دلیل زورگویانه زمانی مجبور به رویارویی با دشمنان اسلام – و نه دشمنان ایران! – شویم، بدون شک با اقتدار و با الهام از مکتب تعالی بخش اسلام با تمام توان به تکلیف خود عمل خواهیم کرد.

آیا خطری هست؟| هیچ اجماعی علیه ایران وجود ندارد. رامسفلد وزیر جنگ امریکا گفته حمله به ایران خیالات است. بوش گفته مطبوعاتی که نوشته اند امریکا به ایران حمله می کند، کارشان گمانه زنی محض است. مرکز سیاست خارجی انگلیس هشدار داده که فشار بر ایران خروج آن کشور از ان.پی.تی را به همراه دارد و همه کشورها بر راه های دیپلماتیک تاکید دارند و مطمئناً هر چه در این راه جلوتر رویم، تهدیدات کمتر می شود.

غضنفر را بگیرید| حتما لطیفه بازی فوتبال و مارادونا و غضنفر را شنیده اید؟! برخی از وبلاگ نویسان و سایت های ایرانی به گونه ای عمل می کنند که انگار از دشمن هم جلو زده اند. در حالی که هیچ کشوری جرأت نمی کند بحث حمله به ایران را حتی مطرح کند (به جز رژیم صهیونیستی که بدش نمی آید امریکا یک غلطی بکند)، برخی وبلاگ نویسان ما به جای دشمن نشسته اند و همزمان هم از تهدیدات خیالی سخن می گویند، هم دستاوردها را مسخره می کنند و هم به برگزیدگان ملت شریف ایران توهین می کنند.

پیشنهاد ما این است که فهرست این وبلاگ ها و نویسندگانشان را برای ثبت در تاریخ یادداشت کنید. مطمئن باشید که در آینده که توان هسته ای ایران به حداکثر برسد و این دوره به عنوان پرافتخارترین دوران تاریخ ایران قلمداد شود، همین افراد مدعی می شودند که در این دوره تلاش کرده اند و دستاوردهای هسته ای را به تلاش خود نسبت می دهند.

این افراد را بیابید، در دفتر خاطراتتان ثبت کنید و نام وبلاگ یا سایتشان را در اینجا نیز بنویسید تا در تاریخ به یادگار بماند. «تا سیه روی شود هر که در او غش باشد!»